Η ζέστη του σπα είναι βαριά, βαριά από τη μυρωδιά του κέδρου και τις μεθυστικές, ζαλιστικές συνέπειες της πρόσκρουσης. Ο Νάτσου προσπαθεί ολοκληρωτικά να νιώσει τη συμπόνια τους, το υπέροχο βλέμμα του να ανοίγει διάπλατα, τα στήθη του να φουσκώνουν καθώς προσπαθούσε να ενώσει τον αέρα του. Η Λούσι τον έκανε ρομαντικό, τα σώματά τους πιεσμένα μαζί της από το αχνιστό, φωτεινό νερό, η σχέση μεταξύ τους σοβαρή και ηλεκτριστική.
Οι νεότερες βροχοπτώσεις στις Λασπώδεις Χώρες δεν γλίστρησαν. Επιτέθηκαν herospin στον πλανήτη. Ήταν ένας πυκνότερος, επικίνδυνος κατακλυσμός που τελικά έγινε το έδαφος για έναν παγωμένο, τραβηγμένο βάλτο. Πολύ πάνω από τα νεότερα λαμπερά, νέον σύνορα της Ενωμένης Ομοσπονδίας και του φρεσκοκομμένου Βασιλείου μακριά από το Acorn, οι νέες Λασπώδεις Χώρες ήταν ένα μεγάλο νεκροταφείο από σκουριασμένα στρατιωτικά συστήματα και κατεστραμμένους πρόσφυγες. Το νέο "Δικαιολογικό Έγγραφο" δεν τρομοκράτησε απλώς τον πληθυσμό. Τον σημάδεψε σε πραγματικό επίπεδο. Κατέστρεψαν αμέσως τη νέα Τύφλωση της Πανίδας.
Γραμμένο εσωτερικά στο γυναικείο, ακριβές γραφικό χαρακτήρα ήταν οι γεωγραφικές και διαμήκεις συντεταγμένες μιας ενθουσιώδους, μη ενσωματωμένης εκρηκτικής πέτρας στη Νότια Θάλασσα. Ο νέος Καπετάνιος στένεψε το οπτικό του πεδίο, κοιτάζοντας προσεκτικά τη Λίζα. «Αρκετοί μάρτυρες σε τοποθετούν από το Χρυσό Βελανίδι λίγα λεπτά πριν από τη νέα μετάλλαξη. Έτρωγες από το κλαμπ.» Το νέο γαλαζωπό κατοικίδιο κοίταξε προς τα πάνω τη γυναίκα, τρέμοντας.
Σηκώθηκε από το κορίτσι, το όραμά του πλατύθηκε με λατρεία, ένα αλλόκοτο, θριαμβευτικό χαμόγελο απλώθηκε στην αγκαλιά τους. Τι βασανιζόταν στους ατμοσφαιρικούς ουρανούς, τόσο λαχανιασμένο. Το όραμα του Natsu διευρύνθηκε, οι φρέσκες αρπακτικές επιθυμίες μέσα τους αντικαταστάθηκαν για λίγο από ένα βλέμμα γνήσιου, υπερφορτωμένου θαυμασμού. Δοκίμασε τη γυναίκα γιατί αν ήταν ένα ασυνήθιστο αντικείμενο, είχε αρχίσει να σκέφτεται το δικαίωμα να το αγγίξει. Δεν ξαναμίλησε, αλλά βυθίστηκε σε αυτό με ανανεωμένη δύναμη, η γλώσσα του ακουμπούσε το πιο πρόσφατο επώδυνο και ευαίσθητο δέρμα από το εσωτερικό πόδι της γυναίκας, τα χείλη του χτύπησαν απαλά, φιλιά λατρείας για το ευαίσθητο και επώδυνο δέρμα. Η Lucy γέλασε, κουνώντας το γυναικείο λουρί και άφησε τα χέρια της να κοιμηθούν στο γυμνό στήθος του για να συνθλιβούν από τον εαυτό της.
«Σίλια», ψέλλισε η Γουέντι λαχανιασμένη, χάνοντας την αυτοπεποίθησή της στις αρθρώσεις των γονάτων της και κρατώντας απαλά το φρέσκο Τσάο στο χέρι της. «Σίλια, τα θέλω. Τα χρειάζομαι πολύ. Πρέπει να σε κρατήσουμε σίγουρα.» «Θα μπορούσε να είναι ο Τσάο», απάντησε ο νέος επιστήμονας, με ένα αχνό, ικανοποιημένο βλέμμα να έρχεται σε επαφή με τον λαιμό τους. «Ένας εξαιρετικά επώδυνος και ευαίσθητος, υπερ-μεταμορφωτικός μίνι τύπος. Οπότε, ολόκληρη η περιοχή δοκίμασε ένα συγκεκριμένο Τσάο. Ανθίζουν μόνο την άνοιξη, όταν λιώνει το χιόνι.»
Η Έρζα μείωσε τη γυναικεία λεπίδα, η βαθιά κόκκινη και χρυσή πανοπλία της λαμπύριζε πάνω στο άτακτο, τρεμοπαίζοντας λευκό. Εξέτασε τη γυναίκα χαοτική, σημαντικά δυσλειτουργική, ολοένα και πιο αφοσιωμένη στην οικογένεια. Ο Τζελάλ έκλεισε το βλέμμα τους, ο αέρας του τρεμόπαιξε.
Αιμορραγούσε πολύ από το στόμα τους, τα πλευρά τους είχαν σπάσει, ωστόσο, τα μάτια τους ήταν ορθάνοιχτα από γνήσια, ψυχωτική απογοήτευση. Τα θαύματα Ενδυνάμωσής του βοήθησαν κοντά στα προβλήματά τους και άνοιξαν οργή, πολλαπλασιάζοντας σημαντικά τα μαγευτικά τους εφόδια. Ο Κόντος γρονθοκόπησε την Κόμπρα κατευθείαν στην καθαρή μέση. Ένα ωστικό κύμα εξερράγη από το σημείο της πρόσκρουσης, καθαρίζοντας βίαια το νέο, δηλητηριώδες συσσωρευμένο χιόνι και απλώνοντας τα φρέσκα, βαρύτερα σύννεφα βροχής που προσκολλούνταν κατά μήκος του πλευρικού νησιού μέσα στην απόλυτη, κυκλική ζώνη. "ΒΡΥΧΟΣ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΜΕΝΟΥ ΔΡΑΚΟΝΤΑ!" Ένας μεγάλος, στροβιλιζόμενος ανεμοστρόβιλος από εξαιρετικά εστιασμένο, διαβρωτικό διαδεδομένο καύσιμο ξέσπασε στο λαιμό της Κόμπρα. Η νέα έκρηξη κατέκλυσε ολόκληρο τον χώρο όπου βρισκόταν ο Μέισον.
«Μάλιστα, τι ακριβώς κάνει η ζωή, άνθρωπέ μου;» αναρωτήθηκε δυνατά ο Ξαβιέ, με το ράμφος του να χτυπάει καθώς έκανε ένα χαμηλό, ανάποδα αρθρωμένο βήμα. Το ολοκαίνουργιο χέρι του φιδιού σφύριξε, μελετώντας τις τρομοκρατημένες ασπίδες που είχαν ενοχλητική, ερπετοειδή όραση. Η βάση τους ήταν εντελώς ανάποδα – τα καινούργια γόνατα αρθρωμένα στη λάθος στήριξη, αναγκάζοντάς σε να περπατήσεις με ένα μυστηριώδες, αντίστροφο δακτυλιοειδές άλμα που σε παραβίαζε τους θεμελιώδεις νόμους της καρδιοαναπνευστικής οδού λόγω της βαρύτητας. Η όρασή τους, που είχε καταληφθεί από τον Overlander, όμως, το στόμα και η μύτη του είχαν αλλάξει εντελώς λόγω του τεράστιου, αιχμηρού ράμφους των πτηνών. Είχε το καινούργιο πάνω μέρος του σώματός του από έναν μαυρισμένο, εκπληκτικά όμορφο βυθό Overlander, γεμάτο με ξανθά μαλλιά σέρφερ που έπεφταν από τα χέρια τους.
«Εντάξει», απαίτησε η Έρζα, με το κορίτσι να ακούγεται βαρύ, με έντονα συναισθήματα, να υποχωρεί για να πάει χαμένη η ήττα της Σάχρα. «Οι φρέσκοι Χτυπημένοι Άνθρωποι είναι έτοιμοι. Νάτσου, Πέιν, Γκατζίλ, Λούσι, Λέβι, Γιουκίνο, Σοράνο, Λάξους, Μιρατζέιν, Λισάνα, Έλφμαν, Τζελάλ, Μπιν, Σάχρα και…» Η Έρζα κοίταξε τον φρέσκο μπλε σκαντζόχοιρο. Μια εξαιρετική, αποπνικτική σιωπή έπεσε στην άκρη της κοπής. Η Λούσι άρπαξε την μπάντα της, με τις αρθρώσεις τους να ανάβουν. Κοίταξε τον Ταύρο, τον Σκορπιό και, φυσικά, την Παρθένο, που έχει επίσης επανεμφανιστεί μετά την επίθεση του Σπρέιινγκ. «Ο νεότερος Βασιλιάς; Ωστόσο,… για να καλέσει τη νεότερη Βασίλισσα Καρδιά…»
Η Μάλορι καθόταν μέσα σε ένα πλαστικό ντουλάπι, με το σπίρτο τους σκεπασμένο με κοκαΐνη και στάχτη, να λάμπει στον πλαστικοποιημένο πίνακα μενού. Η Λάνα καθαρίζει επιθετικά τα λάδια όπλων από το χέρι της κρατώντας μια υπέροχη, εύθραυστη χαρτοπετσέτα. Οι 3 γυναίκες έγιναν οι πλάτες στον κρατήρα που καπνίζει. Με μια εξαιρετική συγχρονισμένη έκρηξη δρακόντειου και θεϊκού cinch, εκτοξεύτηκαν μόνες τους στον θυελλώδη ουρανό, δημιουργώντας τις νέες φρικαλεότητες της κλίκας Xichuan τριγύρω.
Εξέτασε τη Νάτσου και ίσως τον Λάξους, αιμορραγώντας και εξαντλημένος. Το θαύμα της Ενδυνάμωσής τους, εμπνευσμένο αποκλειστικά από την σκληρή, άκαμπτη αγάπη τους για τα μόνα μέλη της οικογένειας που είχε κρατήσει στην εργασία, μεγάλωσε στο μικρό της σωματικό ανάστημα. Η γυναίκα που κρατάει το Χάος βυθίστηκε παθητικά στους νέους θυμωμένους, στροβιλιζόμενους ανέμους που δημιουργήθηκαν από την καταστροφή του νησιού. «Η Τζελάλ καθαρίζει τον νέο αέρα!» βρυχήθηκε ο Λάξους, με το κόκκινο καπέλο του να τρίζει βίαια καθώς περπατούσε ανάμεσα στον Κόντος και την νεότερη πεσμένη Βασίλισσα, παίρνοντας μια προστατευτική στάση μάχης. Ψηλότερα από αυτούς, ο καθαρός ουρανός έριχνε μετεωρίτες από το Τεράστιο Άρμα της Τζελάλ, εξαφανίζοντας τα υπόλοιπα πλοία Acorn.
Μια δυνατή, τρομακτική φωνή αντηχούσε στα χαμηλά πόδια κάποιου. Έμοιαζαν, για παράδειγμα, με ένα επαγγελματικό όχημα που έτριβε πάνω σε έναν λόφο φτιαγμένο από σκουπίδια, ακολουθούμενο από ένα λαρυγγικό, δρακωνικό ρέψιμο. Ο Στινγκ και εσύ ο Ρόουγκ ετοίμασαν τη μαγεία τους, περιμένοντας μια μεγάλη ανταλλαγή πυροβολισμών για τις επαγγελματικές ασπίδες της Ομοσπονδίας. Χτύπησαν και ξεκλείδωσαν τις ολοκαίνουργιες μεγάλες ατσάλινες πόρτες που οδηγούσαν στο πρώτο υπόστεγο.
نسخة للطباعة